من نمی خـوام فـکـر کـنـی کـه عـاشقیم یه حرفه یه کــم اگــه نبــاشی آب مـی شه مثـل بـــرفـه دلـم می خواد بـدونـی دلـم مـث یـه دریـاس به وسعت نگاهت٫عمیق وخیس وژرفه میخوام برات بمیرم شاید که باور کنی شاید با برق چشمات مرگ و آسونتر کنی من نمـی خـوام بگم کـه چشات خـود ستـارس چشـات اگـه نبــاشه ستــاره بی اشـارست من نمیخوام رو کاغذ فقط نوشته باشم دیـدن روی مـاهت تولـد دوبارس میخوام برات بمیرم شاید که باور کنی شاید با برق چشمات مرگ و آسونتر کنی من نمی خوام بگــم کــه صد بــار واسـه تـو مـردم قــــدِّ  تمـــوم  دنیـــــا عـــاشق  و دلــسپــــردم میخوام خودت حس کنی٫بدون طعم حرفت چقد توقحطی نور٫ لحظه هاروشمردم  میخوام برات بمیرم شاید که باور کنی شاید با برق چشمات مرگ و آسونتر کنی من نمـی خــوام بهـــار شـه ٫ من عــاشق پــائیـزم پـائیزمیشه عاشق تر واسه  تـو اشک میریـزم من نمـی خــوام عــاشقیــم مثل بقیـه بـاشه فقط بگم فدات شم ٫ فقط بگم عـزیزم  میخوام برات بمیرم شاید که باور کنی شاید با برق چشمات مرگ و آسونتر کنی من نمی خـوام داشتـنـت ٫ واســه مـن آسون بشــه نعمت بــا تــو بــودن ٫ اینجــا فـراوون بشــه من نمی خوام با خودت بگی که نه محاله کیوان عاشق من٫ شبیه مجنون بشه  میخوام برات بمیرم شاید که باور کنی شاید با برق چشمات مرگ و آسونتر کنی  من نمـی خــوام بـگـــم کـــه ببـــاری بـــارون میــــاد بــه خــاطـــرتــــو چشـم گــلای رز خــــون میـــاد من نمیخـوام فکــر کـنـی حـرفــای عــاشقـونــم همین جورآسون میره همین جورآسون میاد  میخوام برات بمیرم شاید که باور کنی شاید با برق چشمات مرگ و آسونتر کنی

تو كيستي كه من اينگونه بي تو بي تابم   شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم تو كيستي كه من از موج يك تبسم تو   بسان قايق سرگشته روي گردابم

عشق کلمه ای بی انتهاست

روی دروازه قلبم نوشتم: ورود ممنوع !!!!!!*** *** دل پريشان آمد. گفتم بخوانش. خواند و بازگشت.!!!!! *** *** اميد مضطرب آمد . گفتـم بخوانش. خـوانـد و  بازگشت.!!!!*** *** آرزو با دلهره آمد.گفتم بخوانش  خواند و بازگشت ... !!!*** ***عشق خنده کنان آمد!  گفتم خوانديش؟ گفت: من سواد ندارم

تقدیم به عشق همیشه ماندگارم

تو را نگاه میکنم که خفته ای کنار من           پس از تمام اضطراب, عذاب و انتظارمن                     تورا نگاه می کنم که دیدنی ترین تویی                             وازتو حرف میزنم که گفتنی ترین تویی   من ازتوحرف میزنم شب عاشقانه میشود تـو را ادامه می دهم همین ترانه می شود   کـاش بـه شهر خـوب تـو مـراهمیـشه راه بـود         راه بـه تـو رسیـدنـم هـمـیـن پـل نـگـاه بـود                 مرا ببر به خواب خود که خسته ام ازهمه کس                       که خواب و بیداری من هر دو شکنجه بود و بس   من ازتوحرف میزنم شب عاشقانه میشود تـو را ادامه می دهم همین ترانه می شود

بـیـا بـیـا دلـم بـرات تـنـگـه    آسمونه چشات چه خوش رنگه  تو لبات غنچهء خـنـدونـه     جـون منـی عـزیــز دردونـه                               بـیـا بـیـا بـا هـم بریـم خونه                                      بی تـو خـونـمون یـه زندونه                             هنوزعکسی که باهم داشتیم                                      روی طاقچه پـیـش گـلـدونـه   بیا کنار هم باشیم     همیشه یار هم باشیم آخه یار من تویی     دارو ندار من تویی                 آره عاشقت منم    صبر و قرار من تویی بگو تو هم دلت برام تنگه          دلـی کـه بـا دلـم همـاهنگه اگه راهمون ز هم دوره          ولی قلبمون چه یک رنگه                                                            بیا تـا ابـد بـا هـم بـاشیـم                                        بهتریـن عـاشـق دنیا شیم                                واسه قصه های فردامون                                        مثل مجنون مثل لیلا شیم                                                                   ییییییییییییی    سر سبزترین بهار تقدیم تـو بـاد                                   آوای خـوش هـزار تقدیم تـو باد گفتند که لحظه ایست روییدن عشق                                   آن لحظه هزار بار تقدیم تو باد

وقتی گــل یــادت تو دشت خیــالم روئـیـد و نـپـرسیـد روزگارو حالم وقتی بوی عشقت پیچید توی خوابم یه رویای شیرین اومد به سراغم اون یار خورشید دنبال تو دویدم عطر تو  تو دشت آلاله ها دیدم از باغ نگاه تو غنچه ای چیدم رنگ آسمونو تو چشم تو دیدم   رویای سپید من  تو ای عشق و امید من هوای تو دارم طاقت ندارم رویای سپید من تو ای عشق و امید من بی تو خواب ندارم من بی قرارم   شدی پر پرواز با تو پر کشیدم خودم و رو بال قاصدکا دیدم ترانـهء عشق و وقتی کـه شنیدم به ساحل سبز آرزو رسیـدم قصر آرزوهام با تو غرق نوره دهکدهء رویام بی تو سوت و کوره قلب من از عشقت سر فصل غروره  سرد و بی قراره وقتی از تو دوره   رویای سپید من تو ای عشق و امید من هوای تو دارم طاقت ندارم رویای سپید من تو ای عشق و امید من بی تو خواب ندارم من بی قرارم رویای سپید من......رویای سپید من......رویای سپید من

نه گنهکاریم نه بی تقصیریم    منــو تــو بــازیچه تقدیــریـم   هر دو در بیراهه بی رحم عشق   با دل و احساس خود در گـیـریم   بیشــتــر از هـمیـشـه  دوستـت دارم  گرچه ازعاشقی وعاشق شدن بیزارم  زیــر آوار فـرو ریـخـتـه عـــشـــق ازدلم چیزی نمانده که به توبسپارم تو  که  همدردی  مرا  یاری  ده به  من  عـاشق  امـیـدواری  ده اگرعشق باماسریاری نداشت تو به من قول وفاداری ده

خدایا....خدایا....

....MY GOD   تو همون حس غریبی که همیشه با منی   تـو بهونــه هر عاشق واسه زنده بودنی تــو امیــد انتظـاری تـو دلای نــا امیــد مثــل دیــدن ستــاره تــو شبــای نـا پدید   بـا توام بــا تو کـه گفتی تکیه گـاه عاشقـایی می دونم یه دنیا نوری  ساده ای  بی انتهایی مثل لالایی بــارون تــو کــویــر بـی صـدایی تو خود عشقی میدونم  نـاجی فــاصـلـه هـایی   عمریــه دلم گـرفته گِـلـه دارم از جـدایـی خدای همیشه حاضر تو کجایی  تو کجایی تو کجایی.. تو کجایی...

اي كــاش آهنگ محبت بودم و بــرايت آهنگ عشق را مي سـرودم. اي كاش قطره ي اشك بودم و از چشمهايت جاري مي گشتم. ولي افسوس كه نه آهنگ هستم ونه اشك چشمان پر مهرت. ولي هرچه هستم تا آخـرين قطره ي خـوني كــه در رگ دارم دوستـت دارم ییییییییی عزیزم میدونی تفاوت تو با خون در چیه؟  اینکه خون می ره تو قلبم و بر میگرده اما تو می ری تو قلبم ودیگه بیرون نمیای

تقدیم به تمامی عاشقان عزیز

......love is  عشق یعنی با افق یک دل شدن            یــا لباسی از شقایق دوختن                  عشق یعنی با وجود خستگی                          بر سر پروانهء دل سوختن عشق یعنی داستــانی نـا تـمــام         عشق یعنـی کلمه ای بـی انـتـهـا                عشق یعنی گفتن ازاحساس موج                       در کــنـار حسـرت پـروانـه ها عشق یعنـی آه سرخ لالـه هـا        عشق یعنی حرف پنهان در نگاه                 عشق یعنـی تـرجـمـان یک نـفس                          عمق سـایـه روشن دشت پگـاه عشق یعنـی قـصـهء یک آرزو        عشق یـعـنـی ابـتـدای یک غـروب                  عشـق یـعـنـی تکـه ای از آسمـان                         عشق یعنی وصف یک انسان خوب

مــاه نمیدونست چـه جوری بتابه ....از روی دست تــو دیــد و بـلـد شد خورشید که دید نوری ازش نمی خوای...رفت بالای قله و با تو بـــد شد دریا که دید موج موهات از اون نیست....غرشی کرد وته دل حسود شد آسمون از غم تــو کــه رو زمینی....تــا همیشه رنگ چشـاش کبــود شد گل که دونست خزون واسه تو هیچه....رنگش پرید و تو یه لحظه پژمرد درختی که تـو از پیشش رد شدی...انقده برگاش رو زمین ریخت که مرد نسیم که دید مثل تـو مهربون نیست...عــاشقی رو گـذاش کنــارو بــاد شد تــو دنیــا هیچکس مثـل تــو نمی شد....پس کم کم و کم آدم بــد زیــاد شد بـرفـا دیـدن هر چقـدم ریـز بــاشن...از شـرم رنگ چـش تــو آب میـشن یــلـدا تـرین شبــای سال ام  آسون....بـا یـه اشارهء نگـات خواب میـشن شب نـتـونست مثل تو روشن باشه....خشم وغضب کـرد ویهـو سیاه شد روزم پـیـش چشمــای تــو کــم آورد....قـایــم شد و روشنی کـیمیــا شد زمیـن فقط ایـن وسطـا یــه جـوری....بـه ایـن کــه زیــر پـاتِ می نازه طفلکی مثــل مـن داره تـو رویـاش...بـا تــو یــه قصر آرزو می سازه زیبا اگـه هر چی می گم همون شد....یــادت بـاشه اینارو کی نــوشته دیـوونهء چهـارتـا فصل و هـر روز....دیوونهء عصر و شب و سپیده کــیـوانـی کــه تــا اسمتــو آوردن....یــه ذره رنگ چهرشـم پــریــده

اگر دبیر فیزیک بودم بهت ثابت می کردم سوی نگاهت از مرکز قلبم میگذره اگردبیرشیمی بودم نام تو روتوی قلبم پخش می کردم تامحلولی از محبت شود اگــر دبـیــر دینــی بــودم می دونستــم کـــه بعـد از خــدا تــو رو میپرستم اگر دبیر جغرافیا بودم میدونستم خوش آب و هواترین منطقه آغوش توست و اگر دبیر زبان بودم با زبان بی زبانی می گفتم I LOVE YOU

در مشرق عشق دشت خورشيد تويي در باغ نگاه ياس اميد تـويـي در بين هزار پونه آنكس كه مرا چون روح نسيم زود فهميد تويي

تو با یک جرعه از دریای یادت       میــان بــاغ قـلبـــم جــا گــرفتــی          تـو بــا یک انـعکـاس نقره ای رنگ                مــجـال نـــازو از رعنـــا گـرفتــی توچون یک هدیه فیروزه ای رنگ      مــرا بـــر قـــایــق رویـــا نشـانــدی               وبـا یک لطف , یک لبخند ساده                    مـرا بـه سرزمین عشق خوانـدی تــو دیــوار میـان قـلبـهــا را       بــه رســم آسمـانی ها شـکستــی          وچون حسی غریب وواژه ای سرخ               میــــان  دفــتــــر روحـــم  نــشـستــی تودریایی ترین ترسیم یک موج      تـــو تــنـها جــادهء دل تــا خـدایی          تــو مثــل شـوق یک کـودک لـطیفـی               تــو مثــل عطر یک گــلدان رهـایــی تو مثـل نغمهء موزون باران      بــه روی اطلسـی هـا نـازنینــی           وتــا وقتی که روحم مال اینجاست                  بـه روی صفحـهء دل مـی شینـی

اگـر چشمان من دريـاست تويي فـانـوس شبهايش اگــر حرفي زدم از گل تويي مفهوم و معنايش                            ذذذذذذذ به جفايي ووفايي نرود عاشق زاري/مژه بر هم نزد گر بزني تير فنايش

تقديم به عشق هميشه ماندگارم

چشمـامـو نمی بنـدم  دستـاتـو رهــا نمی کنـم                  مي خوام بمونـي مي خـوام بــراي هميشه کنـارم بـاشی                               چشمامو نمی بندم ميترسم وقتي بيدار ميشم رفته باشی                  دستاتو رها نمی کنم ميترسم ديگه گرمي دستاتولمس نكنم       همه دنیای مني مریم می خوام پیشم بمونی برای همیشه                                                                      اااااااااا                                                                       وقتي دلتنگ شدي                                  به ياد بيار کسي رو که خيلي دوست داره                                                      وقتي نااميد شدي                                  به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي                                              وقتي پر از سکوت شدي                                  به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه                                       وقتي دلت خواست ازغصه بشکنه                             به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته                                                                     ثثثثثثثثقق                        میگن آدم باید برای رسیدن به عشقش از تموم دنیا بگذره  ولی تو که تموم دنیای منی چطور از تو بگذرم؟؟              قققققققققققق ای عشق من تـا وقتي كــه تـو هستي، تـا لحظه اي كه ياد تو در خاطر من جاريست!                  تا زماني كه دستهاي گرمت همراه دستاي خسته ي منه!  تـا وقتي كــه نگاهت تنها پناهگاه و تكيه گاه نگاه سرگردان منه!                   تا زماني كه تو همسفر جاده زندگي من هستي! تا وقتي كه شونه هاي تو امنترين جاي دنياست براي من!                 من زنده هستم! براي زندگي كردن با تو!                         هیچ وقت ترکم نکن

وقتی تو  دنیا اومدی هوا ابری بود وداشت بارون می اومداما بارونش  بارون نبود بلکه این فرشته ها بودن که داشتن گریه میکردن آخه یکی از اونا کم شده بود للللللللل اگر يه موقع چشمت و باز کردي  و ديدي که تو يه اطاقه تنگ و تاريکی که از ديوارش خون مياد و تنهايي نترس چون تو  تو قلب مني

تقديم به عشق هميشه ماندگارم

اگر روزى من مردم وتومرادوست داشتي هر پنج شنبه به مزارم بيا وشاخه گل سرخي برايم بياور تا آن شاخه گلي که به تو دادم به خاطر بياورم ...ولي اگر تو مردي من فقط يک بار سر قبرت خواهم آمد وآن دسته گل سفيدى که باخون خودم سرخ خواهم کرد به توهديه ميکنم ودرکنارتوعاشقانه جان ميسپارم... دوستت دارم... صصصصصصصصصصصصص  بچه که بودم فقط بلـد بودم تـا 10 بشمرم،نهايـته هر چيزي همين 10 تـا بود،از بـابـا کــه بستني  ميخواستم،10 تا ميخواستم.مامانمو 10 تا دوست داشتم....خلاصه ته دنيا همين 10 تا بود و اين ۱0تـا خيلي قشنگ بود! ولي حالا نميدونم ته دنيا چقدره؟...نهايتـه دوست داشتن چقدره؟...انگار خيلي هم حريصتر شدم،چون 10 تا بستني هم کفافمو نميده!امّا ميخوام بگم دوست دارم .....ميدوني چقدر؟!....به اندازه یه همون 10 تايه بچگي!!....

عزیزم

ناله کردم ذره اي از دردهايم کم نشد گريه کردم اشک برداغ دلم مرحم نشد در گلستان بوي گل بسيار بوييدم ولي از هزاران گل يکي همچون تو  پيدا نشد

وقتی بارون میاد هر چند تا قطره بارون رو تونستی بگیری تو منو دوست داری و هر چند تا رو که نتونستی بگیری من تو رو دوست دارم

تقديم به عشق هميشه ماندگارم

اگه يک روز فهميدي که دل هزار نفر برات تنگ شده؟ بدون اوليش منم      اگه يک روز فهميدي که دل صد نفر برات تنگ شده؟ بدون اوليش منم           اگه يک روز فهميدي دل ده نفر بـرات تنـگ شده؟ بـدون اولـيش منم      اگه يک روز فهميدي که يک نفر دلش برات تنگ شده؟ بدون اون منم اگه يک روز فهميدي که کسي دلش برات تنگ نشده؟ بدون من مُردم

در این غروب پر از دلتنگی   در حالی که خورشید آسمان      درپشت کوه ها به خواب می رود         و آسمـان آبـی, سـرخ  و دلگـرفتـه              می  شوددلم هوایت را کرده است                     عزیزم

وقتي تو آمدي و دستت  را به سويم دراز کردي ، گفتم

ــ از قفس چه مي داني ؟ گفتي : آزادي

ــ از تنهايي ؟ گفتي : همزباني

ــ از محبت ؟ : عشق

ــ از دوستي ؟ : صداقت

ــ از بهار ؟ : طراوت

ــ از سفر ؟ : انتظار

ــ از جدايي ؟؟؟؟؟؟؟؟؟ : ........

باز هم گفتم جدايي ؟ سکوت تو مرا شکست و به گريه انداخت .

به چشمانت نگاه کردم و گفتم بگو ...

تو آغوش به رويم گشودي و گفتي :جدايي ، هرگز ... بي تو من مي ميرم

غرق در توهم

دو تكه چوب،

دو تكه چوب، دماغی دراز، كفشی نو
دروغگوی قدیمی، سلام! پینوكیو!
دوباره حبس شدی در اتاق یك قصه
دوباره چكش و نجار و میخ‌های ولو
كنار شومینه می نشینی وآرام
كتاب می خوانی، باز «كافكا» و«كامو»
و فكر می كنی اصلاً چرا نفس بكشم؟
چرا مرا آوردی؟ چرا پدر‍ ژپتو؟
تتق...تتق... به ورق‌های قصه می‌افتند
گلوله‌های دلت، اشك‌های چوبی تو
بلند می‌شوی و چرخ، چرخ دور اتاق
و یك قدم به عقب، باز یك قدم به جلو
و مكث می كنی و یك نگاه، با وحشت
و راه خودكشی‌ات اره‌ای میان كشو
□
شروع ترس... دوباره نفسْ نفس، تردید
كه داد می‌زنم از پشت قصه، بچه نشو!
شروع كرده نویسنده آدمت بكند
دوباره قصه‌ی تازه و دردهایی نو
دوباره دلهره‌ها، گریه‌ها و حسرت‌ها
فرار كن به نبودن، منم فرشته‌ی تو!
□
و فكر می كنی و چرخ چرخ دور خودت
و یك قدم به گذشته و یك قدم به جلو
□
و صبح... بغض نویسنده... قصه‌ی خالی...
كنار شومینه، خاك اره: پینوكیو

اگر برای تو شعری عاشقانه بخوانم
این شعر تا ابد با تو خواهد زیست
حتی وقتی که من دیگر نباشم
یا وقتی که دیگر میان ما عشقی نباشد
شعر عاشقانه بیشتر از آدمها میماند
عاشقانت تو را ترک میکنند
اما شعر عاشقانه همیشه با تو خواهد بود
پس بگذار برایت شعری عاشقانه بخوانم
شعری از اعماق جان
که مرا به یاد تو آورد
شعری که تا همیشه با تو بماند .

ترا ديدم
دنيا بزرگ شد
عاشقت شدم
من هم بزرگ شدم
رفتی
دنيا کوچک شد
و من بزرگ ماندم
افسوس که برگشتی

كنار تو را ترك گفته ام
و زير آسمان نگونسار كه از جنبش هر پرنده تهي است و
هلالي كدر چونان مرده ماهي سيمگونه
فلسي بر سطح موجش مي گذرد
به باز جست تو برخواستم
تا در پايتخت عطش
در جلوه ئي ديگر
بازت يابم
اي آب روشن!
ترا با معيار عطش مي سنجم

ای تو همه نوازش در خوابم بیدارم کن
مستم اگر چه از غم اما تو هوشیارم کن
اشتی بده دلم را با شادی زمانه
ای از تو زنده در من هر شعر عاشقانه
ای تو همه نوازش در خوابم بیدارم کن
مستم اگر چه از غم اما تو هوشیارم کن
ای تو همه نوازش در خوابم بیدارم کن
مستم اگر چه از غم اما تو هوشیارم کن
ای تو همه نوازش در خوابم بیدارم کن
مستم اگر چه از غم اما تو هوشیارم کن
اشتی بده دلم را با شادی زمانه
ای از تو زنده در من هر شعر عاشقانه

 نگاهی به زندگی سلمان خان

 سلمان خان هنريشه مسلمان سينماي باليوود در 27 دسامبر 1965 بدنيا آمد.نام پدرش سليم خان و مادرش سلما خان است . او داراي دو برادر با نامهاي ارباز خان و سهیل خان و يک خواهر با نام آلویرا خان و يک خواهر ناتني با نام: آرپیتا خان مي باشد .

بسم الله الرحمان الرحیم       نه جغدبارون خورده ای تو کوچه فریاد می  زیر دیوار بلندی یک نفر جون میکنه کی می دونه تو دل تاریکه شب چی می گذره پای برده های شب حصیر زنجیره غمه دلم از تاریکی ها خسته شده همه ی در ها به روم بسته شده من اسیرسایه های شب شدم شب اسیر تور سرده اسمون پا به پای سایه ها باید برم همه شب به شهرجنون دلم از تاریکی ها خسته شده همه ی در ها به روم بسته شده چراغ ستاره ی من رو به خاموشی می ره بین مرگ و زندگی اسیر شدم باز دوباره تاریکی باپنجه های سدش از راه می رسه توی خاک سرده قلبم بذر کینه می کاره دلم از تاریکی ها خسته شده همه ی در ها به روم بسته شده مرغ شومی پشت دیوار دلم خودش واین ورو اون ور می زنه تورگهای خسته ی سرده تنم ترس مردن داره پر پر می زنه دلم از تاریکی ها خسته شده همه ی در ها به روم بسته شده دلم از تاریکی ها خسته شده همه ی در ها به روم بسته شده دلم از تاریکی ها خسته شده همه ی در ها به روم بسته شده

	کاش..................
سلام کاش بودی پیشم تا برات تمام این حرفای که توی دفترم همین الان   نوشتم برات می خوندم!   می دونی برات نوشتم که اگه خوابت نمی بره میتونی به تنها چیزی که   قبلا به تو آرامش می داد به اون فقط و فقط به اون فکر کنی . به   چی؟می تونی به لالایی های شبانه که زمانی که کوچولو بودی مادرت   تو رو تو آغوش گرفته بود با دستای نرم و مهربونش تو را نوازش  می  کردوقتی در آغوشت می گرفتو می بوسیدتت می تونی اونها رو ب ه  یاد بیاری ودر آرامش کامل بخوابی برات لالایی هاش آشناست به اون  ها فکر کن فکر کن کوچولویی و مادرت کنارته به لالایی و  صدای  قشنگ مادرت فکر کن به اون دستای مهربونش به اون ترنم  صداش با   اون چشمای پر از عاطفه و مهرش به محبت بی انتهایش ، به اون قلب صاف و ساده اش، قلب مهربونش، به اون علاقه ی بی  انتهاش که بهت  داره که هیچ کس نمی تونه تو دنیا این طوری که اون  دوست داره تو  رو دوست داشته باشه حتی ما دوستای قدیمی...       .می تونی به اون همه پاکی و قشنگی مادرت فکر کنی تا بخوابی اون   موقع است که ذهنت از همه چیز خالی می شه و می تونی به ارامش   برسی و بخوابی حالا اروم و ساکت اون چشمای قشنگتو ببند به مادر   مهربونت فکر کن گوش کن صداش داره می یاد حالا می تونی اروم   بخوابی صدایی لالایی شو می شنوی به گوشت آشناست برو و مثل   فرشته کو چولو ها بخواب و خوابای شیرین ببینی ...به خواب ....به   خواب... به خواب ...    کوچولوی قشنگم بخوابدستاتو بزار تو دستم اروم بخواب...

دستانت را در دستانم بگذار تا برایت نوید شادی بخش پر ستو ها را به ار مغان بیاورم   دستانت را در دستانم بگذارتا بتوانم امید ها در دلت زنده کنم   دستانت را در دستانم بگذار تا شاید بتوانم گوشه ای از تنهایی هایت را پر کنم   دستانت را در دستانم بگذار تا حداقل بتوانم همراهت باشم   دستانت را در دستانم بگذار تا دوباره احساس زیبایی ها را در وجودت زنده کنم   دستانت را در دستانم بگذار تا بتوانم ارامش را در تو زنده کنم   دستانت را در دستانم بگذار تا کمی از خسته گی هایت بکاهم   دستانت را در دستم بگذار تا بتوانم ارامش کودکی ات را به توباز گردانم   دستانت را در دستانم بگذار تا آرزو ها ی قشنگت دوباره به سویت پر واز کنند   دستانت را در دستانم بگذار تا بتوانم کوله باری که از درد بر دوشت هست کمی من آن را به دوش کشم   دستانت را در دستانم بگذار تا کمی از دل تنگی هایت بکاهم   دستانت را در دستانم بگذار و بدان که فا صله ای که در بین انگشتانت هست برای چیه؟؟!!   اینه که یکی اونو برات پر کنه پس به دنبال اون کس باش...   به این امید ندارم که همیشه و همیشه تا ابد دستانم را در دستانت قرار دهم   ولی بیا تا این چند صباحی که در کنار هم هستیم دستانمان در دست هم قرار گیرد و به آنچه  که   در این سالها در انظار ش بودیم برسیم از این لحظات استفاده کنیم و با هم با شیم و از کنار   هم بودن و هم صحبت هم بودنبه آرامش برسیم و حر فای نا گفته را به هم بگوییم   نا گهان چه قدر زود دیر می شود...   پس بیا تا دیر نشده دست هایمان را در دستان هم قرار دهیم تا دیر نشده...

	منو ببخش
YYYYYYYYYYYY   منو ببخش عزیز من اگه می گم باهام نمون دستای خالیمو ببین آخر قصه رو بخون  ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش با پول اون نخ خریدم  زخم دلم رو بستمش همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم بین من و تو فاصله است  یک در سرد آهنی من که کلیدی ندارم   تو واسه چی در می زنی این در سرد لعنتی  شاید که نخواد وا بشه قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم من واسه تو خیلی کمم

	تو را من دوست ميدارم
ديروز چه شوقی داشتم برای آنچه امروز در دستان من است !!! و اينک لبريز انتظارم برای  فردايی  که نمی‌دانم ...       روزهای تکراری ...  روزهای بی خبری ... روزهای تنهایی و سکوت ... روزهای ...  بهاری !!  تنها فايده ی اين بهار خوابيدن هياهوی سر سام آ ور شب عيد خيابان هاست و تعطيلات کوتاه سيزده روزه اش و بس ! وقتی عقربه ها با هم مسابقه گذاشته اند و شرط بسته اند که نيايی و تو هم نمی آيی چرا مثل يک نوار تکراری بخوانم از زيبايی بهار و گل و پروانه و دشت و شکوفه !؟  وقتی آدم برفی ها بی مرثيه خوان می ميرند و تو باز هم نمی آيی چرا به شور و نو شدن بينديشم !؟  من از دست نيامدن هايت خسته می شوم آخر روزی ...  من از دست تو و اين بهاری که بی تو با من بی حوصله هی  دالی می کند و میرود تا سيصد و اندی روز ديگر دوباره بيايد و مرا حرص بدهد خسته می شوم آخر روزی ... بيست و پنج سال تمام نيامدی ، ديگر اگر بيايی هم نمی شناسمت ، اما بيا ... حتی اگر شده نا شناس ، حتی اگر شده برای چند لحظه ... موج زمان می گذرد و ما را به همراه می برد و هرگز منتظر نمی شود که درخت شادمانی بشر لحظه ای به روی آن ريشه دواند. مائيم که در اين امواج بيکران غوطه وريم و هر لحظه بيم شکستن کشتيمان و غرق شدنمان می رود . موقع به پايان رسيدن اين روزگار ناپايدار هم فرا خواهد رسيد ... بیش از این مرا چشم به راه مگذار ...     پس تو کجای این روز و شبی ؟  شهر تو کجای اين زمين بود  اين همه دور ؟  تمام مردم ايستگاه می شناسندم  بس که من هر روز شاخه گلی به دست  به دنبال مهربانی تو  هی طول قطار را رفتم و آمدم  بس که من هی نام تو به لب،  گوشه و کنار  سراغ نشانی کوچکی از تو بودم  پس تو کی از اين سفر می آيی؟                                                           باغبان من باش چه نرم و لطيف ميرويد در جهان انديشه ام تنپوش آبي آرزوهايت! و چه بيقرارند  در نوازش باد ،گيسوانت. گونه هايت ژرفاي آسماني است که بي هيچ ستاره تو را درخشيد. و چه زلال چشمه هايي که تو را جوشيد و  پايدار ،زميني که از شهد لبانت نوشيد.   نرم و لطيف مي آيي سبز و خرامان و چه آهسته بر مي فرازي رويش قامت ام را بر جنگل سبز ديدگانت.   با غبان من باش! من آن نگاه سبز ياس سپيدم. رويشي بي دغدغه بر سنگ بوته هاي عقيق و گلوگاه فرياد يک غرور بر آواز هاي مغموم حنجره ات . بر آستان مخمل ديدگانت مرا فرياد کن و بر شمعداني گل هايت مرا برويان و باغبان من باش .   شبي آرام بود و من چون هميشه غرق رويايت دو چشم عاشقم را دوخته بر آسمان من امشب انتظار بودنت را مي كشم كاش من عطر قدومت را ميان اين نسيم مملو از گريه ميان ابر هاي مملو از فرياد رعد و برق يا باران كاش من عطر قدومت را دوباره مي چشيدم خدايا چه سرد است من اما همه دردم بي حضورت بي صدايت اي سراپا همه خوبي همه عشق همه باران همه ياس اي حضور تو حضور باغها اي كه عطر بدنت همچو صد جرعه شراب مست گرداند من من عاشق من ديوانه تو، من بي مي مست كاش امشب بودي من برايت حرف دارم سالها من تو را مي خواهم من تو را مي خوانم من فقط با غم تو غمگينم من فقط گهگاهي نيمه شب مي خوابم ورنه هر شب تنها بي تو خوابم هيچ است كاش يك شب و فقط يك شب زود باز هم گرم حضورت همچو مردي بي باك سرد چشمانم را غرق رويا مي كرد امشب شراب تلخ تر از هر شب من است چون نوش تو هميشه ز آن هر مي گرفت زهر شراب كاش مرا تا اذان صبح از پا در آورد     بخواب اي نازنينم مهربانم دلنشينم منم من عاشقت آرام باش اي بهترينم من اينجا مست مستم مست و بي پروا شبانگاهان منم گرماي عشقت را درون بسترم خواهان همان شبها كه من مست حضور تو نياز تو دو چشم دلنواز تو خيابان را چو مستان نعره زن طي مي كنم شايد تو را در حاله اي از نور من ديدم ولي اي كاش مي بودي و من نعره زن از مستي عشق تو اينجا باز در كنج قفس رويا نمي چيدم من امشب وحشي ام ساقي ز مي ، از عشق، از بازي نامردان اين دنيا ز بدگويان كه مي گويند در دل من هوسبازم تازه نميدانند من مستم من اما غرق جرمم پي از شب بر سر دارم آري من مستم هوسبازم عطش دارم عطش عشق تو امشب در دل مي در شراب بي حضور تو وجودم را كمين كرده كاش امشب ساقي لبهاي تو يا گرمي دستان تو در دل اين مجرم عاشق كمي غوغا به پا مي كرد من اينجا كنج زندان پر عطش پر عشق يا ديوانه ام اين را نمي دانم فقط ميدانم اي تنها حضور بي حضور اي كه آغشته به تو دستان افكارم در اين دنياي پر رنگ و رياي بي نفس بي عشق بي پرواز با دل با نفس با عشق با پزواز تو را من دوست ميدارم

اين روزا كه ميگذرد احساس مي كنم   يكي از جاده هاي پر و پيچ و خم و مه آلود   زندگي منو به سوي خود مي خواند.....   براي پيدا كردنش همه جا را مي گردم   از هر پنجره بازي به اميد اينكه اورا ببينم   سرك مي كشم ولي نيست......   روزها منتظر يه قاصدك تا خبري برايم بياورد   ولي قاصدكها هم نشاني من را گم كرده اند......   شبها آسمان را نگاه مي كنم تا شايد بتوانم نشونيشو   از ستاره ها بگيرم ولي ستاره ها هم يادشون   رفته نيم نگاهي به زمين بندازن تا نگاه يه منتظر   را ببينند..... تنهايي رو بيشتر از هميشه احساس مي كنم .   خسته تر و دلتنگ تر از هميشه به دنبال پناهگاه امن و   مطمئن خود مي گردم تا با رسيدن بهش كمي   آرامش بگيرم ولي مثل اينكه مهربوني كه اون بالاست   به تنهايي محكومم كرده.....   مهربون عالم اگر تو اينطور ميخواي باشه   من كه حرفي ندارم همه ي دلتنگيها و بي كسي ها   براي من ولي ازت ميخوام اوني كه دوست ندارم   هيچ وقت غمشو ببينم بخنده و شاد باشه.   اونو تنهاش نذار و هميشه باهاش باش .   فقط اي كاش بهم مي گفتي تا كي چشمهاي   منتظرم بايد به جاده ي زندگي باشه....؟؟؟

من از دیاری سبز می آیم   با کوله باری مملو از لبخند   با سینه ای لبریز از ایمان    با دستهایی عاشق پیونـد   من ریشه در دلدادگی دارم  من وارث گنجی پر از دردم   من از دیار سبز احساسم    گلبوته های عشق آوردم   ره توشه ام امید دیدار است   پاکی دریا ره آوردم   آیینه یکرنگی مهرم  با مردمان همراز و همدردم

	مریم با توام
خیلی وقته که دیگه دلت واسم تنگ نمیشه گل ابریشم من گل که دلش سنگ نمیشه خیلی وقته که یه پیغومی ندادی واسه من آخ چه قد قشنگه ازعشق تودیوونه شدن تو میای تموم میشه هرچی غمه روز دیدار تو روز عشقمه زندگی عشق همین دقایقه زنده باد هرکی هنوز یه عاشقه زنده باد هرکی هنوز یه عاشقه زنده باد هرکی هنوز یه عاشقه مثل تو عاشق عشقم منودیوانه ندون بازیه روز دستایه گرمتو به دستمام برسون با خودت عشقو بیار گذشته هامو بسوزون میدونم باز یه روزی تموم میشه فاصلمون تو میای تموم میشه هرچی غمه روز دیدار تو روز عشقمه زندگی عشق همین دقایقه زنده باد هرکی هنوز یه عاشقه زنده باد هرکی هنوز یه عاشقه زنده باد هرکی هنوز یه عاشقه   تو میایی، تو میایی، تو میایی انگارازیه معبد عشق قدیمی تو میایی ازیه شعر عاشقونه صمیمی تو میایی ازتو پرواز پرستوهای عاشق تو میایی ازرو گلبرگای معصوم شقایق انگارازیه معبد عشق قدیمی تو میایی ازیه شعر عاشقونه صمیمی تو میایی ازتو پرواز پرستوهای عاشق تو میایی ازرو گلبرگای معصوم شقایق

	همیشه( تقدیم به تو)
سرزمینهایی ست ،رودخانه هایی ست در چشمان تو، از میان آنها می گذرم آنها دنیا را روشن می کنند و من ازمیان آنها می گذرم،                               زیبای من. زیبای من، زیبای من،   وجود تو،روشنایی تو،سایه ی تو زیبای من،                          همه مال منند،زیبای من، همه مال منند، عزیز من، زمانی که راه می روی یا می آسایی زمانی که نغمه سر می دهی یا می خوابی، زمانی که در رنجی یا در رویا،                                            همیشه، زمانی که نزدیکی یا دور،          همیشه،                              مال منی،زیبای من،                                      همیشه

	عاشقانه ها
اگه باز ببينمت حرفام ديگه تکراري نيست چون که نمي گم اين دفعه  دوست دارم اي نازنين خراب شد اين جمله ديگه نفرت جاي عشق رو گرفت

یك شبي اي دوست با ما تو بيا تا كنج دير
تا كه يك شب عالَم والا كني تنها تو سير
هر چه آنجا بود و ديدي رازي از اين عالَم است
هرچه را پنهان شنيدي گو خدايت عالِم است
پير ميخانه گرت صهبا همي بر دست داد
سركش و خالي كن از سر اين همه مستيّ و باد
او همه هستيِّ ما را صاحب و مالِك بُوَد
ادعاي اين وآن هم مانع سالك بُوَد
سر به زير گوش بر فرمان پير دير باش
تا شنيدي امر او حرْكَت كن و چون طير باش
امر او را كن اجابت خير تو در آن شده
سختي و محنت به چشم و خيرها پنهان شده
گر دو روزي اين چنين حرمت نگه تو داشتي
در دل پير مغان مهر و وفايت كاشتي
صحبت ايزد نصيب توست اي فرّخ لَقا
از فنا گشتي جدا هرآنچه بيني تو بقا
در مقام عاشقي گردي مقرّب اي صَنم
كو كجا يك عاشقي تا حرف ها با او زنم

---

 

زمانی فرا می رسد که به عشق رسیده ای و زمانی فرا می رسد که به ورای عشق می رسی..زمانی فرا می رسد که پیوند می یابی واز این پیوند لذت می بری .و زمانی خواهد رسید که تنهایی و از زیبایی تنها بودن لذت می بری..اری هرچیز و هرزمانی زیباست..............................

عشق هنری مقدس است...عاشق بودن در پیوندی مقدس بسر بردن است

 

حسادت می کنم به رنگ ديوار، وقتی اتفاقی سايش بدنت به پوستش را حس می کند.
حسادت می کنم به آفتاب، وقتی با نوازش آرام پوستت به تو گرمی ميبخشد.
حسادت می کنم به برگ گياه، وقتی در گلدان آرام گرفته و حرکت تو از کنارش او را هيجان زده می کند و
بی تاب و چرخان.
و حسادت می کنم به پدرت، وقتی در زير نور گرم به او لبخند ميزنی.
و به مادرت هم، وقتی چند لحظه پيش از خواب به ياد تو لبخند ميزند.
و به تختت که همه روز به هم آغوشی شبت پريشان و بهم ريخته است.
و به فرش که چند تار مويت را ميان پرزهايش نگه ميدارد و به سادگی هم پس نمی دهد.
و به اتاقت که لذت بودن با تو را هميشه می چشد.
و به آينه ات که هر روز گرمی نگاهت را حس می کند .
و به کوچه ات، درختهای باغچه ، چشمهايت وبه خودت، به خدايت و به اين قلم که از تو گفت

******************************

حسادت مي كنم به چشمان معصومت كه هميشه از آنها عشق تو را درك كرده ام

تقديم به چشمانت

 

---

 

حسادت می کنم به رنگ ديوار، وقتی اتفاقی سايش بدنت به پوستش را حس می کند.
حسادت می کنم به آفتاب، وقتی با نوازش آرام پوستت به تو گرمی ميبخشد.
حسادت می کنم به برگ گياه، وقتی در گلدان آرام گرفته و حرکت تو از کنارش او را هيجان زده می کند و
بی تاب و چرخان.
و حسادت می کنم به پدرت، وقتی در زير نور گرم به او لبخند ميزنی.
و به مادرت هم، وقتی چند لحظه پيش از خواب به ياد تو لبخند ميزند.
و به تختت که همه روز به هم آغوشی شبت پريشان و بهم ريخته است.
و به فرش که چند تار مويت را ميان پرزهايش نگه ميدارد و به سادگی هم پس نمی دهد.
و به اتاقت که لذت بودن با تو را هميشه می چشد.
و به آينه ات که هر روز گرمی نگاهت را حس می کند .
و به کوچه ات، درختهای باغچه ، چشمهايت وبه خودت، به خدايت و به اين قلم که از تو گفت

******************************

حسادت مي كنم به چشمان معصومت كه هميشه از آنها عشق تو را درك كرده ام

تقديم به چشمانت

	عشق
چقدر كلمه عشق برايم غريب شده است!!! كلمه اي كه امروزه شده بازيچه ي لبهاي دخترك ها و پسرك هايي كه براي رسيدن به خواسته هاي غير انساني خود از آن استفاده مي كنند. عشق ! هر چه فكر مي كنم نمي دانم مفهوم اين كلمه چيست. يعني واقعا عشق همان كلمه اي است كه آنها ازش استفاده مي كنند. بهتر است سري به گذشته ها و به عشق هاي گذشته بزنيم . آنها معني واقعي عشق را فهميدند و درك كردند . عشق هاي زيبايي هم مانند شيرين و فرهاد . ليلي ومجنون . اما نه نمي شود اين عشق ها را هم باور كرد . دارم كم كم به اين باور مي رسم كه عشق گذشته هم كذايي وزود گذر بوده. واي خداي من ! من بجاي اينكه عاشق بشوم دارم متنفر مي شوم .يعني چه بر سر من و اين آدمك ها آمده كه يكي از بهترين و قشنگ ترين احساس آدمي را فراموش كرده ايم . گويند زندگي بدون عشق مرگ است . پس مرگ زندگي ما آدم ها نزديك است...

 

---

« بر صليب »

بر صليبم ، ميخکوب ! خون چکد از پيکرم ، محکوم ِ باورهای خويش . بوده ام ديروز هم آگاه ، از فردای خويش . مهرورزی کم گناهی نيست ! می دانم . سزاوارم ، رواست . آنچه بر من می رسد ، زين ناسزاتر هم سزاست در گذرگاهی که زور و دشمنی فرمانرواست . * مهرورزی کم گناهی نيست ! کم گناهی نيست عمری ، عشق را ، چون برترين اعجاز ، باور داشتن . پرچم اين آرمان پاک را در جهان افراشتن . پاسخ آن ، اين زمان : تن فرو آويخته ! با نای ِ بی آوای خويش ! * ساقه ی نيلوفری روييد در مرداب ِ زهر ! ای همه گل های عطر آگين ِ رنگين ! اين جسارت را ببخشاييد بر او ، اين جسارت را ببخشاييد ! جرم نا بخشودنی اين است : « ننشستی چرا بر جای خويش ؟ » * جای من بالای اين دار است با اين تاج ِ خار ! در گذرگاه ِ شما ، اين تاج ، تاج ِ افتخار . جای من، تا ساعتی ديگر ، ازين دنيا جداست ، جای من دور از تباهی های دنيای شماست ؛ ای همه رقصان ! درون قصر ِ باورهای خويش !

---

((نقاش بركه))

افسانه چشمان تو غريب است مانند بركه اي نا آرام ودرحال گريز كاش نقاش چيره دستي بودم

تاجنگل سبز چشمان تورا به تصوير مي كشيدم.

من التماس نگاهت رابا مظلوميت تمام فرياد كردم وهر شب نوشته هاي عريانم را در كوچه پس

كوچه هاي خلوت شهر به دست نسيم صبحگاهي سپردم هرشب از راز چشمان تو نوشتم و تورا با قلمم

به شهر بت رساندم ودست آخر از نامه گذشتم.كاش امشب بغض آسمان با بغض دردآلود من همدرد شود

تاغم از دست دادن تورا با نواي غريبانه اي به اوج فلك برسانم و چشمان اشكبارم را در عزاي بي تو

بودن در گورستان تنهايي سبكبار كنم. دلم يك همدرد مي خواد قلمم همدرد است اما هر چه مي نويسم

تو را فراتر از نوشته هايم مي بينم واي قلمم كم كم مي ميرد ومن مي مانم و بغضي كه در گلو به شيداييم

دامن زده است. وقتي نمي آيي و خورشيد بي وفاي چشمانت در پس ابرها غروب مي كند نماز آيات

ميخوانم شايد توبيايي اما دردي گريبانگير سرنوشت من و توست كاخ كاغذي ما را آب و باد برد.

اول دبستان بودم كه نوشتم:آب, باد, باران............

***شادي ام ديدن رويت بود نه نوشته اي كه فريبم دهد***

***من انسان نخستين نيستم كه وجودم تشنه تكلم باشد***

خدا نگاهدار تا بعد